دلم گرفته ای دوست، هوای گریه با من
گر از قفس گریزم ڪجا روم، ڪجا من؟
ڪجا روم ڪه راهی به گلشنی ندانم
ڪه دیده برگشودم به ڪنج تنگنا من
نه بسته‌ام به ڪس دل، نه بسته ڪس به من دل
چو تخته‌پاره بر موج، رها، رها، رها من
               سیمین بهبهانی