از كنار تابلويي كه شهر یری را با فلشی نشان می داد به سمت مكان مورد نظر پيچيديم از روستاي پرازميان كه در مسير راهمان بود ، گذشته و طي طريق نموديم . آنقدر سراشيبي و سربالايي رفتيم كه نااميد شديم و عرض راه رفت که خاکی هم بود به اندازه عبور یک ماشین و کم عرض بود و شيبهاي تندي هم داشت بعضي جاها . هوا گرم بود جز حرکت سریع سوسمارها چيز ديگري نمي ديديم . انگار وارد جاده اشتباهی 3 شده بودیم . لحظه ای که تصميم گرفتيم به برگشت از دور فردي ابيض پوش ديديم به سمت وي حركت نموديم ايشان مسئول مراقبت از وسائل "شهريري " بودند كه از طرف سازمان ميراث فرهنگي گماشته شده بودند: اين مكان كه عبارتست از سنگ نوشته و غار و قبرها و قدمت آن 3500 سال قبل از ميلاد مسيح هست و در حدود 300 قبر اينجا هست و در سال 1382 توسط ميراث فرهنگي ثبت شده و عمليات مراقبت و احياء شروع گرديده است .
بنا به گفته ي يكي از اهالي اطراف اين مكان ، بعد از حفاري شمشيرهاي طلايي و سكه و ساير آثاري كه به نحوي امكان انتقالي شان بوده ، به تهران منتقل گرديده است و مابقي مثل سنگ و قبر اينجا مانده است
این محوطه شامل ۲۸۰ سنگافراشته باستانی است که دیرینگی آنها بیش از 8 هزار سال پیش میلاد برآورد میشود و قدمت این مناطق به دوران اواخر مفرغ و دوره نوسنگی و مس سنگی و نیز اوایل آهن مربوط است.
این سنگافراشتهها با ارتفاع متفاوت ۷۰تا ۳۶۰سانتی متری که اکثرا منقوش به اشکال انسان هستند. طرح انسانهای حک شده بر روی سنگها به شکل افرادی دست به سینه و معمولا بدون دهان است و تنها یک مجسمه حکاکی شده زن یافت شده که دارای دهان می باشد و تاکنون فقط هفت قطعه این نوع سنگ - افراشتهها در منطقه حکاری کردستان ترکیه و یک قطعه هم در قپوزستان آذربایجان یافت شدهاست.
وسعت محوطه شهریری ۴۰۰ هکتار است و در ۶۰ کیلومتری غرب اردبیل، 7 کیلومتری شمال شرقی مشگین شهر - بخش لاهرود، یک کیلومتری شمال روستای پیرازمیان و در کنار رودخانه قرهسو واقع شدهاست.
محوطه شهریری از سه قسمت معبد، قوشاتپه و قله تشکیل شدهاست و سنگافراشتههای این محل با فرسایش و تخریب زیادی روبهرو هستند و در فروردین ۱۳۹۰ گردباد باعث ویرانی بخشی از این محوطه شد.
شهریری- پیرازمیان
محوطه باستانی «شهریری» در سال ۱۳۸۱ از سوی میراث فرهنگی استان در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید. از زمان پیدا شدن این محوطه تاکنون، هشتاد درصد آثار آن از میان رفتهاست.و متاسفانه علی رغم قدمت این آثار و دگرگونی تاریخ هایی که خوانده ایم(با توجه به قدمت این آثار) هیچ توجهی به این آثار ارزشمند نشده و هنوز هم در معرض خراب شدن رار گرفته اند.


