پخش فرمهای خود اظهاری برای تعیین سقف درآمد افراد بی معنی است چون هیچکس در فرمها ،آمار درستی ارائه نخواهد داد. راه‌های شناسایی افراد برخوردار با توجه به پایگاه‌های اطلاعاتی که دولت در اختیار دارد، امکان‌پذیر است. ثروت و دارایی افراد از طریق اطلاعات ثبت اسناد املاک و مستغلات، سهام، خودرو، پس انداز و سایر دارایی‌ها از سوی دولت قابل بررسی و شناسایی است.در مملکتی که با کارت ملی می توان به شماره حسابهای بانکی و گردش چک و میزان بدهی و خونه و ماشین بنام افراد پی برد چگونه دولت وانمود می کند که بی اطلاع است و با فرمهای خود اظهاری سعی در کسب اطلاعات دارد . گروههای هدف در کسب یارانه معلوم الحالند . کارمندان دولت و کارگران  و افراد تحت سرپرستی کمیته امداد و بهزیستی در راس نیازهایند و دادن این یارانه ها به پزشکان و داروسازان و دندانپزشکان  و کسبه و بازاریان ونمایندگان مجلس و مقامات مملکتی و فرمانداران و شهرداران و اعضای شورای شهرها و ائمه جماعت و استانداران و فرمانداران و مغازه دارانی که چندین مغازه قیمتی دارند ، بی مورد است . باید مثل دوران جنگ تحمیلی در مساجد و حسینیه ها افرادی جمع شوند و متمولین هر شهری را مشخص کرده و به فرمانداری گزارش کنند تا اقدامات سلبی لازم در یارانه از آنان صورت گیرد قرار نیست یک اقدام صددرصد فراگیر انجام شود بلکه ضمن شناسایی مرحله به مرحله ، یارانه ی افراد شناسایی شده ی غنی ، قطع شود البته یارانه بنگاهداران املاک و یارانه ی مدیران نمایشگاه اتومبیل هم باید قطع شود