بیقراران

: از سايتي كه آدرسش را بخاطر ندارم در ارتباط با کارشناسي ارزيابي عملکرد و پاسخگويي به شکايات
          همه روزه ، شاهد صدور بخشنامه ها و نامه هاي مختلف از طرف شما رؤساي محترم هستيم. آيا تا به حال انديشيده ايد که اين نامه ها و بخشنامه ها را چگونه امضــــا مي کنيد؟ براي برخي از آن ها ، ساعت ها وقت مي گذاريد ، جلسه تشکيــــــــل مي دهيد و مشورت مي کنيد تا نهايتاٌ آن را امضا مي کنيد. برخي از آن ها مربوط به تعيين زمان و مکان فلان آزمون است ، آن ها هم معمولاٌ مشکلي ندارند. برخي ديگر نيز اطلاعيه هاي تعاوني مسکن و مصرف و ... است. برخي نيز مربوط به ارائه ي راهکـــــارهاي گروه هاي آموزشي است ، اين ها را هم معمولاٌ راحت امضا مي کنيد.
          آيا تا به حال درباره ي نامه هايي که از کارشناسي ارزيابي عملکرد و پاسخگويي به شکايات به دست شما مي رسد ، فکر کرده ايد؟ اين نامه ها را براي امضا به خدمت شما   مي آورند و مسؤوليت نهايي  آن ها به عهده ي شماست. آيا اين نامه ها را هم به سادگي امضا مي کنيد يا درباره ي آن ها تأمل مي کنيد؟ البته شايد عادت کرده ايد که دائم امضا کنيد ، اما بايد بدانيد که اين نامه ها ، معمولاٌ در مقام قضاوت   درباره ي اشخاص برآمده اند ؛ شخصي را متهم مي کنند و شخص ديگري را تبرئه مي نمايند. آيا به کارشناسان و کارمندان تحت امر خود اطمينان داريد؟ آيا مطمئن هستيد که حق را ناحق نکرده اند؟ آيا يقين داريد که به قول وزير محترم آموزش و پرورش ، مظلوم کشي نشده است؟ آيا در اداره و سازمان شما روابط حکمفرماست يا ضوابط؟ آيا در اداره و سازمان شما فساد اداري وجود ندارد؟ آيا شما از کارمندان خود ، انتظار جانبداري و طرفداري داريد؟ آيا آن زمان که به نفع يا ضرر کسي ، امضا مي کنيد ، حقيقت براي شما به اثبات رسيده است يا براي شما فرق نمي کند؟ يا اين که شما هم از خيلي چيزها در سازمان و اداره ي خود خبر داريد اما به خاطر محافظه کاري چيزي نمي گوييد؟  شايد مصلحت سازمان و اداره بر اين است که هميشه اداره و سازمان ، برنده باشد و ديگران بازنده!
           گرچه قرآن فرياد ((ولاتلبسوا الحق بالباطل و تکتموا الحق و أنتم تعلمون)) را سر مي دهد و مي گويد: ((حق را با  باطل نيامـــــــــيزيد و حق را پنهان نکنيد ، در حالي که مي دانيد.)) ،آيا باز هم نسبت به اين امور بي تفاوت هستيد؟ احتمالاٌ اين گفته ي حضرت علي (ع) را  شنيده ايد که به شريح قاضي گفت: ((اي شريح! تو در جايگاهي  نشسته اي که يا جايگاه پيامبر است ، يا جانشين پيامبر ، يا يک بدبخت.))  گر چه شما اين نامه ها را قضايي  نمي دانيد ، اما به هر حال درباره ي رفتار کارکنان ، قضاوت کرده ايد. به اميد آن که رؤساي آموزش و پرورش به اين موضوع بيشتر فکر کنند.